Przejdź do głównej zawartości

Projekt: Śmierć

Śmierć jako część życia

Mała dziewczynka bawi się w ogrodzie. Pięciolatka, ciemnowłosa, uśmiechnięta od ucha do ucha. Prawie nie przestaje śpiewać, opowiada, wącha kwiaty, gotuje zupy z płatków, wspina się na płot. Wisząc sobie na nim beztrosko, dynda nogami i z zachwytem pyta:
-A co umiera?
-Wszystko.
-A nieprawda, Płot nie umiera.
-Płot nie?
-Nie to jest rzecz. Umiera to co żyje. Zwierzęta, rośliny, woda, ludzie. O skorupa ślimaka. Zobacz, umarł. Albo się wyprowadził. W sumie żadna różnica. Wszystko i tak się dla ślimaka zmieniło.
Śmierć jest obecna. Niektóre dzieci potrafią o niej mówić, traktują jeszcze jak część życia. Może jeszcze pamiętają jak prześlizgiwały się na świat na styku życia i śmierci? Później bez skrępowania kolekcjonują martwe owady, zatrzymują się nad pisklakiem, który zbyt wcześnie opuścił gniazdo. A dorośli? Często udają, że śmierci nie ma, w dorosłych rozmowach jest pomijana, nieszanowana i nie brana pod uwagę.

Powołałyśmy do życia fundację, która będzie mówiła o śmierci. Zbadamy jaki śmierć ma wizerunek, dlaczego przestajemy o niej rozmawiać, jak o niej milczymy, w jakich obszarach jest nadużywana, ile lęku budzi. Zaprosimy do dyskusji, z której mamy nadzieję wyłoni się nowa wizja śmierci, jej nowy wzorzec. Zaproponujemy wiele rozmaitych działań: spotkań, warsztatów, wykładów. Od filozoficznych rozmów o śmierci i przemijaniu, poprzez spotkania z twórcami, po warsztaty dające konkretne narzędzia w pracy z osobami po stracie.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pokojowe Kultury

Inspiracją dla naszych poszukiwań i działań są kultury i cywilizacje, które rozumiały i akceptowały cykliczność życia, jego rytm, równowagę między życiem a śmiercią. Chcemy badać i dzielić się wiedzą na temat tych kultur, mamy tu na myśli w szczególności pokojowe cywilizacje Bogini, w tym Starej Europy, Anatolii, minojskiej Krety, neolitycznej Malty i kultury rdzenne.
Riane Eisler, antropolożka i badaczka kultury, nazywa je kulturami zorientowanymi na współpracę, bo są nie hierarchiczne, charakteryzuje je wysoki poziom równości społecznej a podstawowe wartości to miłość, porozumienie i dbanie o życie. Na drugim końcu kontinuum Eisler umieszcza kultury zorientowane na dominację, hierarchiczne, oparte na relacji władzy podtrzymywanej przez lęk i karę, ze strukturalną nierównością między kobietami a mężczyznami, i wysokim nasileniem przemocy. Uważamy, że bardzo cenne są przykłady kultur pokojowych, zorientowanych na współpracę, bo możemy z nich czerpać inspirację do tworzenia zdrowych w…

Wzory Kultury

Wyobraź sobie, że istnieje niewidzialna sieć połączeń między ludźmi. Wielki wzór, tkanina, która składa się z wielu przenikających się nawzajem wzorów. Nasze zachowania, odczucia, myśli modelujemy zgodnie z tą niewidzialną siecią. Wzory są niewidzialne, a jednak możemy je dostrzec w tym, co oczywiste. W tych zachowaniach i reakcjach, które wszyscy uznajemy za "naturalne" czy "normalne".
Bliska nam jest postawa antropolożek, które badają wzory kultury, modelujące ludzkie doświadczenia i postawy. Wierzymy, że każda i każdy z nas może poszerzyć swoją perspektywę o widzenie kulturowego aspektu własnego doświadczenia i stać się aktywną współ-twórczynią i twórcą wzorów kultury. Mamy możliwość zmiany tego, co zastane, by współtworzyć bardziej zdrowe, a mniej destrukcyjne relacje i sposoby funkcjonowania w świecie. Możemy tworzyć wzory będące odpowiedzią na współczesność i jej wyzwania oraz współgrające z etapami życia człowieka. Dlatego celem Fundacji Kultu…